شگفتیهای علم بشر

البته به همان مقدار يا حتي بيشتر از آن تفاوتهايي که يک شخص در ظاهر خود با ديگران دارد تفاوتهايي در مغز انسانها نيز وجود دارد و برخي تحقيقات بر روي مغز افراد بزرگ تفاوتهايي را نشان داده که به صورت قطع نمي توان اظهار نظري راجع به آنها کرد.

به علت توجه زيادي که در دوران زندگي انيشتين به وي شده بود انيشتين وصيت کرد تا جسدش را بسوزانند و مغزش را براي تحقيقات در اختيار محققان قرار دهند. در سال 1955 وقتي انيشتين از دنيا رفت تماس هاروي آسيب شناس بيمارستان پرينستون اين وظيفه را عهده دار شد و تحقيقاتي را روي آن انجام داد. گزارشهاي اوليه چيزي غير عادي در مغز انيشتين را نشان نمي داد ولي چندين سال بعد اعلام شد مغز انيشتين اندازه کمتري نسبت به اندازه ميانگين مغزها داشته است و علاوه بر اين ناحيه نئوکورتکس (ناحيه 9 برودمن) مغز او ضخامت کمتري نسبت به مغزهاي مشاهده شده داشت. يعني فشردگي نورونها در مغز او بيشتر بوده بنابراين فاصله ارتباط بين نورونها در مغز او کمتر بوده است. در سال 1999 مقاله اي انتشار يافت که در آن اعلام شد، که در نيمکره مغز انيشتين چين و شکنج هاي غير معمولي مشاهده شده است. در حال حاضر تکه هاي باقيمانده مغز انيشتين در بيمارستان پرينستون نگه داري مي شود. از اين دست تحقيقات بر روي مغز چندين تن از افراد برجسته صورت گرفته که از آن جمله مي توان به تشريح مغز گاوس (رياضيدان) و مغز لنين (که کمونيستها اعتقاد دارند بسيار باهوش تر از انيشتين بود) و . . . اشاره کرد.

امروزه گروههاي زيادي در پي مشخص کردن مواد عصبي اي هستند که باعث ايجاد هوش بالا مي شوند يکي از اين گروههاي فعال تحت رهبري پلومين مقاله هاي زيادي طي سالهاي اخير منتشر کرده است که جالب است به اين مطلب اشاره کنيم که يکي از آنزيمهاي تازه شناخته شده اي که جز کانديداهاي احتمالي مسئول هوش است، يک پروتئيناز معمولي ليزوزومي به نام cathepsin-D است اما آيا اين تفاوتها را مي توان با ميکروسکوپهاي مدرن و پيشرفته بررسي کرد؟ هيچ کس نمي تواند اين را پيش گويي کند و تحقيقات هنوز ادامه دارد.